Ból, z którym trzeba walczyć

Moja mama od kilku miesięcy zmaga się z chronicznym bólem, związanym z przewlekłą chorobą. To bardzo utrudnia życie zarówno jej, jak i bliskim, którzy się nią opiekują. Dlaczego niektórzy pacjenci z takim samym schorzeniem cierpią mniej? Gdzie mam się udać po pomoc?

Iwona z Siedlec

Ból zależy przede wszystkim od przyczyny/choroby, która go wywołuje. Natomiast próg odczuwania bólu zależy od czynników genetycznych, m.in. od ilości endogennych substancji przeciwbólowych, wytwarzanych przez organizm człowieka, a także od doświadczeń bólowych. Np. ból odczuwany we wczesnym dzieciństwie może powodować bardzo niski próg bólowy i małą tolerancję na ból w życiu późniejszym. Podsumowując ten wątek, za wrażliwość na ból odpowiada mózg. Dlatego między innymi nasz stan emocjonalny może zwiększać wrażliwość na bodźce bólowe. W sytuacjach stresowych, lękowych „bardziej” nas boli.

U wszystkich chorych cierpiących z powodu bólu przewlekłego występują podobne mechanizmy powodujące obniżenie jakości życia, podobne zaburzenia fizjologiczne, psychologiczne czy społeczne. Ból przewlekły należy leczyć wszystkimi możliwymi sposobami, ponieważ oprócz cierpienia fizycznego powoduje depresję, wywołuje lęki, przyczynia się do bezsenności, sprawia, że mamy poczucie beznadziejności. Ciągły ból zabiera nam wiarę w możliwość wyzdrowienia, powoduje wycofanie z życia, apatię, bierność i rozpacz. Wielu pacjentów, zdesperowanych swoim stanem, sięga po coraz to większe dawki środków przeciwbólowych, które mogą prowadzić do uzależnienia. Liczni badacze określają ból przewlekły jako chorobę samą w sobie, wymagającą wielokierunkowego postępowania. Ponad 20 lat temu Światowa Organizacja Zdrowia zaleciła do dzisiaj aktualny schemat leczenia bólu nowotworowego. Ten schemat dotyczy również kontroli bólu przewlekłego pochodzenia nienowotworowego. Nazywamy go drabiną analgetyczną. Leki przeciwbólowe podzielono na 3 grupy: 1 – nieopioidowe leki przeciwbólowe, 2 – słabe opioidy, 3 – silne opioidy. Plan leczenia polega na dobraniu odpowiedniego leku w zależności od rodzaju bólu i jego natężenia aż do osiągnięcia bezbolesności. Ograniczeniem stosowania tych leków może być wystąpienie objawów niepożądanych trudnych do leczenia i nietolerowanych przez chorego.

Ból jest zjawiskiem psychofizycznym, stąd też oprócz leczenia farmakologicznego stosowane są metody, które mogą okazać się również skuteczne. Są to:

· Blokady układu nerwowego diagnostyczne i terapeutyczne

· Blokady neurolityczne i inne zabiegi neurodestrukcyjne

· Psychologiczne metody – psychoedukacja, techniki relaksacyjne, hipnoza

· Fizykalne metody leczenia – termoterapia, krioterapia, laseroterapia, elektroterapia, masaż, fizykoterapia.

Zalecałabym Pani wizytę w naszej Poradni Leczenia Bólu, która ma bardzo dobre efekty w leczeniu bólu, o czym przekonało się już wielu naszych pacjentów. Z bólem można i trzeba walczyć. Mitem jest twierdzenie, że ból jest nieodłącznym elementem każdej choroby i trzeba się nań godzić. Jeśli medycyna może nam pomóc, walczmy z nim.

Konsultacja medyczna: lek. Olga Wysokińska