Kamienie w nerkach - jak się ich pozbyć

 

Kamienie w nerkach - jak się ich pozbyć
 
"Od wielu lat, co jakiś czas, powraca do mnie problem kamicy nerkowej. Ostatnio odczuwałam jej skutki siedem lat temu. Wtedy z ostrym bólem trafiłam na izbę przyjęć siedleckiego szpitala, gdzie podano mi kroplówkę ze środkiem znieczulającym i pomogło. Badanie USG wykazało wówczas obecność w moich nerkach dwóch kamieni. Oczywiście ból nie ustępował, ale był do wytrzymania. Jeden z lekarzy zalecił mi picie ziołowej pasty Fitolizyny, która rozpuszcza kamienie, i choroba się uspokoiła. Po latach, niestety, moje nerki znów się odezwały. Jakie są przyczyny powstawania kamieni nerkowych i czy sami możemy sobie pomóc?"
 
Ilona z Siedlec
 
Kamica nerkowa to choroba układu moczowego, która charakteryzuje się powstawaniem tzw. złogów w układzie moczowym, potocznie nazywanych kamieniami. To nic innego jak "pozlepiane" kryształki mineralne, które znajdują się w moczu. Złogi te mają różną wielkość - od takich, które można by porównać do główki szpilki po "okazy" do paru centymetrów średnicy. Do najczęstszych należą kamienie szczawianowe, moczanowe i fosforanowe. Te najmniejsze są wydalane z moczem i często nie towarzyszą temu przykre dolegliwości. Te większe zalegają w drogach moczowych, głównie w miedniczce nerkowej, i mogą uszkodzić miąższ wskutek zastoju moczu lub zakażenia. W konsekwencji stan ten może doprowadzić do ostrej niewydolności nerek. Dlatego tak ważna jest świadomość mechanizmu powstawania kamieni nerkowych, by nie dopuścić do spełnienia się najgorszego scenariusza.
 
Kamica nerkowa występuje zazwyczaj między 30 a 50 rokiem życia, chociaż nierzadko można ją spotkać nawet u małych dzieci. Nie leczona może prowadzić do bardzo poważnych powikłań.
 
Charakterystycznym objawem, towarzyszącym tej chorobie, jest nagły, ostry ból, który pojawia się w okolicy lędźwiowej i promieniuje w kierunku pęcherza, zewnętrznych narządów płciowych i zewnętrznej powierzchni uda. Ten ból określa się mianem kolki nerkowej. Bardzo często towarzyszą mu wymioty oraz wzdęcia brzucha. W wielu przypadkach chory ma trudności z oddaniem moczu lub mocz ten zawiera krew. Kolka nerkowa pojawia się zazwyczaj po dłuższym wysiłku fizycznym, jeździe samochodem (szczególnie klimatyzowanym) czy też wypiciu dużej ilości alkoholu. Wśród czynników, które sprzyjają wystąpieniu kamicy nerkowej, wymienia się uwarunkowania genetyczne, dietę, bogatą w mięso zwierzęce (wegetarianie chorują znacznie rzadziej), zwężenie moczowodów oraz zakażenia układu moczowego. Stwierdzono także, że częściej kamica występują u osób, które piją dużo mleka.
 
Leczenie kamicy nerkowej powinno skupić się na zapobieganiu nawrotom tej choroby. W przypadku pojawienia się kolki nerkowej lekarz podaje środki przeciwbólowe i rozkurczające. Jednak wielokrotnie ból jest tak silny, że konieczne jest podanie środków narkotycznych. W fazie bólu zaleca się też stosowanie ciepłych okładów i kąpieli, a przede wszystkim picie dużej ilości wody.
 
By zapobiec powstaniu kamicy zaleca się picie dużej ilości wody, nawet 3 litrów na dobę, ograniczenie spożycia soli kuchennej i spożycia białka zwierzęcego.
 
Jak już wspomniano na początku, małe kamienie bardzo często są wydalane z moczem i chory nawet tego nie zauważa. W przypadku dużych kamieni, jeśli środki farmakologiczne nie pomagają, konieczny może być zabieg rozbicia ich ultradźwiękami - jest to tzw. litotrypsja, wykonywana w szpitalu. Innym zabiegiem jest endoskopia, polegająca na operacyjnym usunięciu złogów przy pomocy tzw. cystoskopu. Lekarz rozbija kamienie bezpośrednio w moczowodzie. Trzecią inwazyjną metodą jest laparoskopia - lekarz przez skórę na brzuchu wprowadza do nerki specjalne urządzenie, które wychwytuje znajdujące się tam kamienie i wyciąga je na zewnątrz.
 
Choć to choroba pospolita, na pewno nie można jej lekceważyć, szczególnie, kiedy mieliśmy już napady kolki nerkowej. Po każdym takim ataku należy wykonać podstawowe badania - moczu oraz urografię. Nie zaszkodzi też zmienić nawyki żywieniowe - nie przesadzać z mięsem i pić dużo wody.
 
Konsultacja medyczna - lek. Olga Wysokińska